…  hemdjes en korte broekjes. Ik doe mijn lekker wijd zittende hemdje en mijn korte spijkershort die ik gister aan had aan. Nog even wat fabulous armbanden en mijn pumps eronder. Ik loop terug en trek toch maar de comfortabele gladiatorsandaaltjes van vorig jaar aan. Ik grijp mijn oversized zonnebril van de kast en loop naar buiten waar de zon mijn – nu nog witte – gezicht opwarmt.
Broertje heeft gisteren de hangmat al opgehangen waar ik nu gretig gebruik van kan maken. Ik voel hoe mijn benen verwarmt worden door de zon, nog even en ze zijn mooi bruin gekleurd. Ik sluit mijn ogen en droom weg, om straks wakker te worden met een lichtgekleurde bruine huid.
Ik zie het al helemaal voor me. Helaas is de winter nog niet van plan om te stoppen met ons het koude weer te sturen. Zouden de postzegels inmiddels niet eens op moeten zijn?
Dus kruip ik met 2 paar sokken maar weer voor de computer en hoor hoe de regen en wind tegen ons huis aan klettert.

Ik heb het echt wel gehad met het vieze weer. Zelfs al zou de zon schijnen en het was nog geen korte-broek-weer, zou ik nog tevreden zijn! Het liefst boek ik een zon-vakantie naar Curaçao of een ander warm en zonnig land, maar een 15 jarige mag niet onder schooltijd weg, en helaas zou ik dan nog wel even (lees: heel lang) moeten sparen.
Wat heb ik daar toch een zin in, zon, zomer, zee, strand – en een schelp om in te wonen.
Helaas is het nog volop winter, en is de zon amper te zien. Zucht.
Wat heb ik toch een zwaar leven.

-

En nu, amper een week later hebben we dagen vol zon. Okee het is nog best koud, maar het is te doen!

BigBisou,
Angela

4 Responses to “Mijn kast vol …”